Danuta Siedzikówna ps. „Inka” urodziła się 13 września 1928 roku w Głuszczewinie na Podlasiu. Dorastała w rodzinie patriotycznej, boleśnie doświadczonej przez II wojnę światową. Jej ojciec, deportowany przez NKWD w głąb Związku Sowieckiego, zmarł w Iranie. Matka została rozstrzelana przez gestapo w 1943 roku.

W tym samym roku, mając zaledwie 15 lat, Danuta wstąpiła do Armii Krajowej. W czerwcu 1945 roku została aresztowana przez NKWD, jednak uwolnili ją partyzanci. Następnie dołączyła do 5. Wileńskiej Brygady AK, gdzie pełniła funkcję sanitariuszki.

Pod rozkazami mjr. Zygmunta Szendzielarza ps. „Łupaszka” kontynuowała działalność niepodległościową, również na Pomorzu.

W lipcu 1946 roku, podczas wyjazdu do Gdańska po lekarstwa i materiały medyczne, została aresztowana przez komunistyczne służby bezpieczeństwa. Pomimo tego, że nie ukończyła jeszcze 18 lat, skazano ją na karę śmierci.

28 sierpnia 1946 roku, zaledwie dwa tygodnie przed swoimi 18. urodzinami, została rozstrzelana w Gdańsku wraz z Feliksem Selmanowiczem ps. „Zagończyk”.

Według relacji świadków przed śmiercią zawołała:

„Niech żyje Polska!”

Danuta Siedzikówna „Inka” stała się symbolem odwagi, wierności własnym przekonaniom i tragicznych losów młodego pokolenia polskiego podziemia niepodległościowego.

🐾 Tropem Wilczym – Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych

Pamiętamy o tych, którzy za wolność Polski zapłacili najwyższą cenę.